CARPON

Assalamu'alaikum.. 

wilujeng sonten..

Kali ini gingun akan posting cerpen (carpon) yang bertemakan puriding puringkak atau yang berhubungan dengan mahluk halus... langsung aja ya sob dibaca, semoga postingan kali ini dapat memotivasi sobat yang membaca...

Misteri Sumur Lebak

Dicutat ku : Gina Deviana

Hudang sarè si Nyai geus siap – siap rèk indit kasumur nudilebak rèk mandi bari jeung gègèroh, bareng brol kaluar imah manèhna ngahodhod tiriseun kacabak angin tiis ngahiliwir nyecep kana kulit, “wayah kieu biasanamah geus harudang, naha bet ayeunamah mani tiiseun” bari ngajanteng dina lawang panto, kadèngè sora jangkrik nu patèmbalan tingraramè kènèh. Bareng rèk ngasupkeun sendal kana sukuna puriding.. bulu pundukna tingpuringkak “astagpiruloh.. ieu tèh asa teu ngeunah hatè geuning” bari ngusap pundukna nupakpuriding ngarah haneut. “lah meureun èta mah ngankabawakeu kuhawa tiis” cek manèhna bari mawa gèrohan, indit kalebak.

Sapanjang jalan si Nyai luak – lieuk, nempoan sugan aya batur nugeus hudang amèh bareng indit kasumur. Kadèngè sora sendal tingketeplak, rèt baè manèhna ngalieuk katukang nèangan nuleumpang, mung teu katènjo saha nuleumpang tèh, “saha atuh nu leumpang tèh, mani teu katènjo? amèh aya batur tadina mah” manèhna ngomong sorangan bari nuluykeun leumpang mapay gang leutik. Puringkak deui leungeun katuhuna, manèhna ngagancangan leumpangna amèh tèrèh nepi kasumur.

Bareng nepi kasumur, si Nyai tuluy ngèncagkeun gèrohannana “biasanamah bi Onih geus aya didieu.. sugan keur dijalan kitu?” manèhna ngomong sorangan tamba tiiseun teuing. Geus bèrès nyabunan gerohaneunnana, tinggal di beresihan ku cai, bareng rèk nyiuk cai dina jero sumur, si Nyai nempokeun cai anu kukurubukan kaluhur, diileng - ileng waè èta cai ku si Nyai panasaran bisi aya naonan. Keur si Nyai nguleng kana cai, pucunghul baè leungeun pias gablas euweuh awakan. Si Nyai tuluy ngajerit kasieunan bari ngacrit lumpat ninggalkeun sumur, sapanjang jalan manèhna lumpat bari inghak – inghakan ceurik, bakating kureuwas.

Nepi kaimah si Nyai bareng rèk muka panto, pantona hèsè dibuka, atuh si Nyai gogorowokan ngageroan indung bapana “Emak... Abah... buka panto geuwat...” si Nyai ngahodhod bari ramisak. Indung bapana rareuwaseun tuluy harudang nyampeurkeun sora si Nyai nudiluar, bareng dibuka panto, si Nyai tuluy ngagabrug indung bapana, “geuning Nyai hol tiluar tos timana, bari mani parias kieu kunaon Nyai?” si Emak panasaran, bari ngusapan beungeut si Nyai. Si Nyai teu nèmbalan ngan ukur ramisak, tuluy baè ku si Abah diajak karuang tengah bari dibèrè cai nginum.

Geus rada tenang si Nyai tuluy nyarita kitu – kieu ka si Emak jeung si Abah, tapi si Emak jeung si Abah kalahkeun tingbarakatak nyeungseurikeun si Nyai, “ih abah jeung emak tèh kumaha naha kalah nyeungseurikeun?” si Nyai ambek “Nyai ai kitu ieu jam sabaraha mani rikat – rikat teuing ka cai, tuh tempo..!” cek si Abah bari nunjuk kana jam, “astagpiruloh... geuning karèk jam dua, ari sugan tadi tèh geus subuh..” bari semu molotot nempo jam, “nya pantes wè atuh rèk disampakkeun kunu kitu ogè” cek si Ema, “ai gerohanana mana?” cek si Abah, “poho ditinggalkeun di sumur” bari ramisak kènèh. “euh geus atuh geura sarè deui keun gèrohan mah engkè subuh di bawa ku Abah” cek si Abah, “da hoyong jeung si Emak sarèna” bari metot leungeun si Emak ka kamer si Nyai.